Leerlingen Dr. Mollercollege mogen meedenken over toekomst

Op maandag 22 juni j.l. waren 20 leerlingen uit havo4 en vwo4 uitgenodigd door wethouder Dilek Odabasi om samen met burgemeester Nol Kleijngeld in gesprek te gaan over de 1,5 m samenleving.
De insteek van het gesprek was luisteren naar jongeren in de gemeente; hoe hebben zij de afgelopen periode ervaren en wat kunnen we van elkaar leren? Maar ook vooral luisteren naar jongeren en hierop anticiperen.
Leerlingen van onze school namen die uitnodiging maar al te graag aan, want hoe fijn is het als je mee kunt praten over actualiteiten en over wat jou bezighoudt met lokale politici die écht bereid zijn naar je te luisteren? Dat lieten zij zich geen tweede keer zeggen, en de enthousiaste reacties om mee te doen, stroomden binnen.

Voor het eerst betraden de leerlingen de raadzaal, dat was toch wel spannend en het geheel kreeg zo ook echt een officieel karakter. De spanning was echter snel verdwenen toen het debat werd geopend door mevrouw Odabasi, op een open wijze werden de leerlingen uitgenodigd om hun mening te geven; Hoe zijn jullie omgegaan met de 1,5m samenleving en wat zijn goede oplossingen om zo nog even door te kunnen?
Esmee Blankers uit 4vwo vertelt dat zij las over een initiatief met gekleurde armbandjes, per kleur kun je dan zien of iemand kwetsbaar is of niet. En je zou dan bijvoorbeeld in de supermarkt een ander gangpad kunnen kiezen. Kleijngeld vraagt aan Esmee of dit misschien een goed idee is als je denkt aan leeftijdsdiscriminatie? “Krijg ik dan een zwart bandje omdat ik oud ben?” “Of met een doodskop erop?”.

Over de vraag: hoe was de afgelopen periode in quarantaine voor jou? Zijn de leerlingen duidelijk; Özlem Sahin uit Vwo4 zegt; “Het was best saai. In het begin leek het leuk maar je mist echt je vriendinnen, sport en activiteiten.” Over het opzetten van de online lessen door de school zijn de leerlingen tevreden; dat ging snel, maar je mist toch echt het face-to-face contact met je docenten en medeleerlingen. Het sluipt er wel een beetje in dat je wat gemakzuchtiger wordt. In je eentje op je kamer is het vasthouden van de focus ook heel moeilijk. Op school ben je dit gewend maar nu werd je thuis ook een werkplek.
Baran Dönmez uit 4vwo heeft ook wel wat gemist als hij terugkijkt op deze periode. Hij had graag ook door school meer voorgelicht willen worden over het coronavirus. Samen met Kleijngeld spart hij hierover hoe dat er uit zou kunnen zien; een extra informatieuurtje met je mentor bijvoorbeeld. Want in andere kring hierover praten, is ook fijn. Het zou bijvoorbeeld in de les passen bij maatschappijleer maar online zou dit toch een ander karakter hebben. Het is veel fijner om écht met elkaar te praten. Ligt hier misschien wel een taak voor school, of is dit meer een taak voor de gemeente?

Kleijngeld; ik snap je vraag maar niemand had het antwoord op de vragen. Voor iedereen is dit nieuw en we kregen er allemaal ineens mee te maken.

Sjoerd Pieters uit Vwo4 merkte op dat er soms heel erg veel werk werd opgegeven en dat het hard werken was. “Ik miste ook de feedback die je in de klas wel makkelijker krijgt.”  Sam Slangen uit Vwo4 miste erg de massa van de school, “Dat vind ik fijn, en dat viel ineens allemaal weg. De lessen op school nu in een klein klasje zijn voor mij niet prettig.”

De leerlingen zijn het er over eens dat ze zelfstandiger zijn geworden. “Al blijft een laat antwoord van een docent heel vervelend, en is het zonder discipline heel lastig te doen.

Jinthe van der Aa uit Havo4 neemt het woord en vertelt dat ze erg blij was dat ze inmiddels weer mocht hockeyen. Wel zijn de regels dubbel, vindt ze, want ze mag wel met een teamgenoot hockeyen maar komt ze die teamgenoot buiten het veld tegen moeten ze ineens 1,5m afstand houden.

“Het is ook verwarrend,” stelt Isabella van Gemert uit 4Vwo, “dat we wél allemaal in een vliegtuig mogen zitten maar popconcerten en festivals mogen dan weer niet.”

Hier vult Kleingeld op aan dat het commerciële belang meetelt, dan zie je dat er ineens veel meer kan.

De 1,5m afstand houden vinden de leerlingen moeilijk maar wel belangrijk. “Je wilt toch je oma of een vriend(in) een knuffel geven.” stelt Lars Roeloffzen uit Vwo4.

Malak Zahnaoui uit Vwo4 vertelt openhartig dat haar opa in het ziekenhuis heeft gelegen met corona. Voor haar is de 1,5m heel erg belangrijk, zegt ze, ze refereert aan een brief die haar opa van Kleijngeld heeft gekregen. “Dat vonden we erg fijn.” “Ik begrijp wel dat mensen het afstand houden beu zijn, maar het is echt heel belangrijk, als je het van dichtbij meemaakt dan weet je dat.”

Anne-Jet Wagemakers en Melle van Kessel uit Havo4 hebben minder moeite met de afstand bewaren, het went snel, wel is het lastig op de fietspaden als die erg smal zijn. “En er zou meer blauw op straat mogen om te handhaven.” Volgens Kleingeld werkt dit alleen averechts; “Als je mensen gedrag gaat opleggen moet je hier erg mee oppassen. BOA’s spreken in overleg mensen aan. Alleen als het de spuigaten uitloopt, verbaliseren we”

Het werkt volgens alle leerlingen niet motiverend als je weinig leuke dingen kunt doen. Er gaat veel via Teams, maar er gaat niks boven een echt gesprek.

Nu ze weer naar school mochten vinden ze het allemaal prettig er weer te zijn, iedereen had direct één van de eerste dagen een mentorgesprek over de sociaal-emotionele kant van deze periode, en over schoolse zaken waar je bijvoorbeeld was vastgelopen. Het is netjes geregeld in de school, maar het blijft ongezellig zonder al je klasgenoten.

Aiden Merkelbach uit Havo4 is benieuwd naar hoe Kleingeld zijn leven heeft moeten aanpassen. “Ook ik bezoek geen bioscoop, geen voetbalstadion en ik kom niet meer in de Leest. Ik ben veel in de tuin, mijn werkbezoeken zijn beperkt, en ik hoest automatisch in de kneep van mijn elleboog. Dat is allemaal snel veranderd.”

Dilek Odabasi vraagt zich af hoe de gemeente makkelijk in contact kan komen met de jongeren. Niet iedereen gebruikt social media, moet er geflyerd worden in de wijken, een brief verstuurd worden?

Zahra Didi uit Vwo4 oppert dat het verspreiden van de informatie bijvoorbeeld via sportclubs zou kunnen verlopen, omdat je op social media ook snel langs alle informatie heen scrollt. Door de overkill aan tekst en informatie zou de boodschap niet goed blijven hangen denkt ze. Özlem Sahin noemt een jongeren koffieochtend. Odabasi wil graag een soort jongerenpanel oprichten wat dan meerdere keren per jaar samenkomt.

Aan het einde van de bijeenkomst hebben 18 van de 20 leerlingen zich opgegeven voor een vervolggesprek.

Al met al was het een leerzame en aangename middag. De leerlingen waren heel enthousiast dat ze eens mochten meepraten en dat er echt iets mee gedaan werd. Onze school laat hiermee zien dat zij maatschappelijke en sociaal betrokken leerlingen heeft, klaar om mee te denken en te bouwen aan de toekomst!

 

Aanmelden voor het jongerenpanel kan via anderhalvemeter@waalwijk.nl.